Ranonkel

Wonen,

Blog 5

Keuzen en Maslow . . . . . . . . . . . . . . . . 6 juni 2017
RANONKEL Wonen BV
Bij de start van de ontwikkeling van ons concept hebben wij uitgebreid afgewogen wat voor ons de beste keuze is: of de gebruikelijke keuze maken en Mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel combineren met mensen met een verstandelijke beperking of dit niet te doen en ons uitsluitend richten op mensen met NAH. Een voordeel van de combinatie is natuurlijk dat je dan een grotere doelgroep aanspreekt en dus sneller en makkelijker bewoners zal vinden. Ook is er een gemeenschappelijke deler te vinden in de werkwijze binnen de begeleiding. Daarbij moet dan wel rekening gehouden worden met de wijze waarop externe prikkels zoals geluid, licht e.a. gereguleerd worden. Mensen met een verstandelijke beperking houden vaak van een veelheid aan zintuigelijke prikkels maar mensen met NAH kunnen hierdoor ernstig verstoord raken in de verwerking van informatie wat kan leiden tot een nog sterkere verhoogde prikkelgevoeligheid.

In onze werkwijze willen ons richten op de individuele behoeften van zorgvragers en we willen komen tot een “bevredigend leven waarbij rechtgedaan wordt aan alle talenten en beperkingen”. Wij zijn dus op zoek naar de hoogst haalbare de zelfontwikkeling, de beste zijn die je uit jezelf kan halen




Voor de erkenning en de herkenning is het van belang dat onze zorgvragers in contact komen met anderen waarin zij hun eigen vragen en zorgen kunnen herkennen. Deze herkenning zal de zelfacceptatie bevorderen en ruimte maken om tot zelfontplooiing te kunnen komen. Nu ik van zelfontwikkeling naar benden ga naar erkenning en herkenning ligt het voor de hand om ook een stapje verder omlaag te gaan naar de sociale behoeften en verbondenheid. Deze behoeften ondersteunen ons in wie we zijn en wat we doen. Natuurlijk is het makkelijker om je sociale behoeften onder gelijken in te vullen.
Daarnaast hebben wij gekozen voor een zeer kleinschalige woning, 5 á 6 personen, dit zorgt ervoor dat de relaties tussen de bewoners onderling maar ook met de begeleiding intensiever worden en dit zal leiden tot meer verbondenheid. Niemand kan in zo’n kleine groep verloren lopen wat bij grotere woningen, b.v. 24 personen, nog wel eens gebeurt. Zelfs binnen een woning met afdoende en competente begeleiding blijft de kans op sociaal isolement bestaan, er is altijd wel een zorgvrager die minder vraagt en in het oog springt. Hoe kleiner de groep des te kleiner dit risico en door met elkaar alle taken en verantwoordelijkheden van het samenleven (sociaal, emotioneel en materieel in de vorm van huishouden en zorg voor de woonomgeving) te delen ontstaat er een wederzijdse verbinding op basis van zowel afhankelijkheid als respect voor de kwaliteiten van de ander. Door onze keuze voor een “gewone rijtjes woning” in een oudere Vinex wijk wordt de samenwerking tussen de bewoners onderling gestimuleerd en blijven onze bewoners in een “normale sociale omgeving” met buren die je gedag zegt, die je helpt of waarvan je hulp ontvangt. Het is onze sterke wens om een gezonde sociale samenhang met de andere buurtbewoners te stimuleren zodat stigmatisering en zelfstigmatisering verminderen zal. Dit verruimt de mogelijkheden en de emotionele ruimte voor onze zorgvragers om tot een zo volledig mogelijk ontplooiing te kunnen komen. Iets waar iedereen behoefte aan heeft.

Jolanda de Vries,
Ranonkel Wonen
www.ranonkel-wonen.nl