Ranonkel

Wonen,

Blog 6

Uitbehandeld? Liever hoopvol. . . . . . . . . . . . . . . . . 12 juni 2017
RANONKEL Wonen BV

Voordat bewoners bij ons komen hebben zij te horen gekregen, van hun behandelend arts ( in het revalidatiecentrum), dat zij zijn “uitbehandeld”. Deze diagnose is gebaseerd op het feit dat hun revalidatie in een eindstadium is aangeland. Het horen van dit woord “uitbehandeld” kan de grond onder de voeten van zorgvragers weghalen. Tot op dat moment is voor velen het enige acceptabele doel compleet herstel.
Nadat de arts concludeert dat een zorgvrager uitbehandeld is gaat de zorgvrager of naar zijn huis en familie terug of wordt er gezocht naar een vervolgplek Beschermd wonen. Gaat de zorgvrager naar huis dan kan dit voelen als een nieuwe stap naar herstel maar gaat de zorgvrager naar Beschermd wonen dan is dit een harde confrontatie met de werkelijkheid en kan dit leiden tot verlies van de hoop op herstel. Toch is er, ondanks het uitbehandeld zijn, nog wel ruimte voor verder herstel in de vorm van opnieuw aanleren/ inslijpen van verloren vaardigheden.

Een zorgvrager van ons kon op zijn 4e dag bij ons al terecht bij een fysiotherapeut die bezig is met een master in de neuro-fysiotherapie. Bij de komst van deze zorgvrager hebben wij ons zorgen gemaakt over het feit dat hij bij ons trappen moet kunnen lopen. Nu na bijna 2 maanden loopt hij de trap in een regelmatige cadans. Niet snel maar ook niet moeizaam. Zelf is hij nog lang niet tevreden en vindt hij dat het te langzaam gaat. Vincent ( zijn fysiotherapeut) is verbaasd over de snelheid van de resultaten. En wij zijn blij met de samenwerking tussen onze zorgvrager en Vincent en met de geboekte vooruitgang. De verwachting is dat er nog veel vooruitgang behaalt kan worden en gezien de inzet van beiden zal dit ook zeker gebeuren.

Daarnaast is er een andere hoopvolle informatie te vinden in onder andere Neuropraxis. Hierin is te lezen dat er is ontdekt dat de hersenen ook op oudere leeftijd hun plasticiteit houden en dat tijdens het hele leven in bepaalde delen van de hersenen nieuwe cellen aangemaakt kunnen worden. Dit noemt men neurogenese. Deze neurogenese kan beïnvloed worden door cognitieve stimulatie en door bewegen (Sitskoorn, 2004).

Dit is hoopvolle informatie voor onze zorgvragers en voor ons de reden om de voorkeur te geven aan sportieve- en uitdagende dagbesteding die op maat gemaakt is. De bewoner waarover ik eerder sprak gaat 2x in de week naar de fysiotherapie gedurende de tijd waarin er doelen gemaakt en behaalt kunnen worden. Ook hebben wij de afspraak gemaakt dat we nadat dit punt behaalt is verder zullen gaan met een, geadviseerde, vorm van sport. Ook zijn we bezig om de mogelijkheid tot aangepast biljarten te onderzoeken. Dit geeft naast een, bij de zorgvrager passende, dag- of avondinvulling nieuwe sociale contacten en een uitdaging op het gebied van oog- handcoördinatie. Hopelijk is hij na deze stap instaat om samen met ons verder opzoek te gaan naar wat hem gelukkig maakt.

Is compleet herstel mogelijk? Geen idee, wat ik wel weet is dat voor ons het proces minstens zo belangrijk is als het doel en dat doelen altijd bijgesteld kunnen worden.

Bron:
Sitskoorn, M.M., (2004) Neuropraxis; uitgave 8. Bohn Stafleu van Loghum, Houten.

Jolanda de Vries,
Ranonkel Wonen
www.ranonkel-wonen.nl