Ranonkel

Wonen,

Blog 16

Aanpassen of afwachten? . . . . . . . . . . . 21 augustus 2017
RANONKEL Wonen BV

Omdat wij werken met mensen met niet aangeboren hersenletsel weten wij bij voorbaat dat er in de woningaanpassingen noodzakelijk zullen zijn. Een standaard begin jaren 70 huis is nu eenmaal niet per definitie toegankelijk voor mensen met een functiebeperking. Wel is het ruim van opzet zodat er mogelijkheden genoeg zijn om aanpassingen te kunnen realiseren.

Wanneer je de woning op voorhand aanpast dan ziet een potentiele zorgvrager meteen dat dit de woning is waar hij of zij zou kunnen gaan wonen. Dat klinkt ideaal maar in de praktijk betekend dit ook dat de aanpassing dus niet op maat gedaan is. En ook heel belangrijk: iedereen wil er graag zo normaal mogelijk uit zien en zo normaal mogelijk leven. Aanpassingen die (nog) niet nodig zijn geven onnodig het signaal af “hier leven bijzondere mensen met een beperking”.

Een ander punt zijn natuurlijk ook de kosten. Wij zijn een startende onderneming en zullen dit kalenderjaar nog niet uit de rode cijfers kunnen komen. Dit was gecalculeerd en dus geen probleem mar wel iets om rekening mee te houden. Voor woningaanpassingen in een privéwoning is er al bijna geen tegemoetkoming in de kosten meer en bij een bedrijf als het onze is het een normale verwachte investering. Voor ons was het dus al snel duidelijk dat wij de woning pas gaan aanpassen wanneer een zorgvrager dit nodig heeft of zich hierdoor veiliger en vrijer in zijn beweging voelt.

Dan blijft over de vraag: “Hoe ver willen wij gaan met onze aanpassingen aan de woning?”, waar ligt voor ons de grens en wat bepaalt de grens? De grens wordt bepaalt door hoe wij de identiteit van het bedrijf zien. Wij zijn geen verpleegtehuis maar dragen zorg voor mensen die niet meer (volledig) de regie over eigen leven kunnen voeren. Dus mensen die als gevolg van bv. geheugenproblemen niet in staat zijn om sturing te geven aan het eigen leven en de sociale relaties of mensen die als gevolg van ontremd gedrag door hersenletsel steeds weer in de problemen komen en niet in staat zijn om deze zelf op te lossen. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden. Natuurlijk hebben deze mensen hiernaast ook veel andere problemen op motorisch en sensorisch gebied en die leiden automatisch naar de noodzaak tot aanpassingen. Bij iedere potentiele aanmelding van een nieuwe zorgvrager kijken wij naar de motorische en sensorische problemen en wegen wij af of wij wel of niet in staat zijn om goede hoogwaardige zorg met de juisten aanpassingen kunnen leveren.

Soms blijkt een inschatting aan de hand van uitgebreid onderzoek door de verwijzers toch in de praktijk anders uit te vallen. Een van onze zorgvragers zou veel moeite hebben met het lopen van de trap maar met een slaapkamer op de begane grond en maximaal 1 keer per dag traplopen naar de badkamer zouden er geen problemen zijn. Dus ons kantoor is verplaatst en de zorgvrager kwam. Deze zorgvrager had al snel een goed contact met iedereen binnen de woning en is nu een waardevol lid van onze kleine leefgemeenschap maar de trap is toch een groter obstakel gebleken dan wij (verwijzende instelling en wijzelf) hadden verwacht. Dan is er voor ons nog maar 1 oplossing mogelijk: Lang leve Google en gereviseerde trapliften! Hij wordt 29 augustus met spoed geïnstalleerd door Handicare nadat Laurie nog op de dag dat ik voor informatie belde meteen is gekomen met goede voorlichting en advies.

Aanpassen doen wij waar en wanneer het nodig is en dan niet alleen de fysieke aanpassingen.


Jolanda de Vries,
Ranonkel Wonen
www.ranonkel-wonen.nl