Ranonkel

Wonen,

Blog 21

Hersenletsel dus handelingsonbekwaam? 25 september 2017
RANONKEL Wonen BV
Volgens de stukken van behandelinstellingen, zoals wij die onder ogen krijgen, is er niet automatisch sprake van handelingsonbekwaamheid bij NAH cliŽnten. Dit is in onze ogen een terechte beoordeling (Ook de literatuur rondom hersenletsel geeft hierin geen uitsluitsel). Onze zorgvragers zijn heel goed in staat om aan te geven wat zij zelf willen en waarom zij dit willen. En zelfbeschikking is een heel groot goed dat alleen aangetast mag worden wanneer er geen andere opties meer zijn.

Wanneer ik op Google ga kijken naar de definitie van handelingsonbekwaamheid dan vind ik dit: ďWanneer mensen de regie over hun leven niet zelf kunnen voeren of dreigen te verliezen, is het van belang dat anderen hen helpen en op bepaalde momenten als vertegenwoordiger beslissingen voor hen nemenĒ. Het ontnemen van handelingsbevoegdheid (het gevolg/ uitwerking van handelingsonbekwaamheid) kan alleen door de rechtbank gedaan worden. Mentorschap en curatele zijn de twee door de wet geboden oplossingen.

De grondslag voor opname bij Ranonkel Wonen is het verlies van regie over het eigen leven. Dit lijkt in tegenspraak met het feit dat onze zorgvragers handelingsbekwaam verklaard zijn voorafgaand aan de opname. Waarom houden wij (behandelaren en Ranonkel) deze tegenspraak in stand? Zou het niet beter zijn om onze zorgvragers handelingsonbekwaam te laten verklaren en een mentor aan te vragen bij de rechter? Het antwoord is voor mij simpel. Onze zorgvragers weten heel goed wat zij willen, maar het gebrek aan geheugen maakt hen kwetsbaar en gevoelig voor externe druk. Het verlies van je handelingsbekwaamheid, en eventueel bevoegdheid, is emotioneel belastend en onnodig. Mochten er beslissingen genomen moeten worden waarbij zorgvrager, familie, behandelaren en wij twijfelen aan een genomen beslissing of denken dat ondersteuning voor de zorgvrager waardevol kan zijn dan schakelen wij altijd een onafhankelijke cliŽntenondersteuner van MEE of Zorgbelang in.

Voor familieleden van zorgvragers is dit geheel vaak een onbegrijpelijke situatie. Dit vraagt veel aandacht, tijd en uitleg van zorgverleners. En mocht familie ondanks alle voordelen (van het instandhouden van de handelingsbekwaamheid) voor de zorgvrager toch problemen met de situatie blijven houden of door een veelheid aan meningen niet tot overeenstemming met de zorgvrager kunnen komen dan blijft de mogelijkheid om de rechter te vragen een mentor aan te stellen. De mentor mag geen beslissingen namens de zorgvrager nemen maar beschermd juist de wensen en belangen van de zorgvrager. Er is dus in de praktijk veel contact tussen de zorgvrager en de mentor noodzakelijk.

Wel blijft voor ons de vraag waar de grens bij mensen met NAH zou moeten liggen als het gaat om handelingsbekwaam- en bevoegdheid. De beslissing ligt nu altijd bij de behandelaar zodat wij hierover geen mening mogen geven. En door de complexiteit van de materie ben ik daar ook wel blij mee. Maar de vraagtekens blijven. Hierover willen wij graag uw mening horen. ( reacties kunt u sturen naar jolanda@ranonkel-wonen.nl )



Jolanda de Vries,
Ranonkel Wonen
www.ranonkel-wonen.nl
<