Ranonkel

Wonen,

Blog 34

Wanneer is een huis en thuis? 06-08-2018
RANONKEL Wonen BV
Dat is voor iedereen anders en toch geeft een “thuis” en speciaal gevoel van herkenning. Er is dan een warmte en ongedwongenheid los van inrichting of stijl. Iedere beschermd wonen woonvorm streeft naar het bieden van een thuis. Hiervoor maak je gebruik van je visie, je werkwijze, inrichting, medewerkers, afspraken rondom wonen en verzorging van de woning maar er is meer.
Uit onze ervaring is gebleken dat een huis pas een thuis wordt wanneer er een specifieke groep bewoners woont. Bewoners moeten “echt bij ons willen wonen”. Hoe vrijwillig een “vrijwillige opname” ook is, de noodzaak tot opname in niet vrijwillig en dat zorgt voor weerstand die zich vaak uit in onvrede. Na ruim een jaar aan ervaringen en alle positieve en negatieve ervaringen opgeteld te hebben kunnen wij nog maar tot 1 conclusie komen en dat is dat de wens om in een groep een gemeenschappelijk huishouden te gaan vormen de sleutel is tot succes. Is men zich bewust van de noodzaak maar ontbreekt de wens dan zal het thuisgevoel heel lang op zich laten wachten en misschien wel nooit komen.

Voor iedere nieuwe bewoner gaan wij, voorafgaand aan de opname, op zoek naar een eigen passende beker voor koffie of thee en iedereen krijgt een welkom kaart. Dit kleine gebaar is iets wat door alle bewoners gewaardeerd wordt maar dit zorgt nog niet voor een thuisgevoel. Ook bewoners die een vriendschap opbouwen zorgen niet voor een thuisgevoel. Waardering en goede samenwerking met de medewerkers doet dat niet en invloed op het leven binnen de woning kan het ook niet voor elkaar krijgen. De sleutel ligt in de juiste verwijzing en selectie. Lastig maar wel noodzakelijk die goede selectie. En dus zal je ook zorgvragers die niet passen in de woongroep verwijzen naar collega-instellingen. Wanneer dit nodig zou blijken kan je eventueel iemand in de logeerfunctie opnemen voor de duur van een wachtlijst bij een beter passende instelling. Mensen afwijzen is een lastig en emotioneel moeilijk ding maar we kunnen er niet omheen.

Op dit moment hebben wij de passende zorgvragers in de woning en dat blijkt uit alles: er ligt leefbare rommel in de huiskamer, bewoners liggen comfortabel op de bank en roepen een begroeting als we binnenkomen (ze staan niet beleeft op) en zo is er nog veel meer te zeggen. Een heel mooi voorbeeld was een bewoner die met een bloemetje thuiskwam. “Bloemen geven zo’n goed thuisgevoel’ was zijn mededeling. Voor een vaas is hij naar de overbuurman gegaan want die van ons was gebroken en nog niet vervangen. Thuis is iets dat bewoners zelf maken door op eigen initiatief hun eigen inbreng gaan doen in de woning. Een foto, een kindertekening, rommel, bloemen enz. Dit is iets dat natuurlijk moet ontstaan en wat wij stimuleren door een actief verwachtingsmanagement bij verwijzers en potentiële zorgvragers. (En natuurlijk hopen wij dat deze blogs hieraan een bijdragen leveren.)
Jolanda de Vries,
Ranonkel Wonen
www.ranonkel-wonen.nl
jolanda@ranonkel-wonen.nl
<